Οι εκπαιδευτικοί δε θα γίνουμε κομπάρσοι-Επίσκεψη Διαμαντοπούλου για τον αγιασμό- στην παράστασή σας…
Για όσους έχουν πάει στρατό, οι χειρότερες αλλά και πιο αστείες αναμνήσεις που τους έρχονται στο νου έχουν να κάνουν με εκείνο το προκλητικό αλλά άρτια σκηνοθετημένο θέατρο που στηνόταν όποτε ένας ανώτερος αξιωματικός επισκεπτόταν μια μονάδα.
Τα πάντα τακτοποιούνταν και βάφονταν, ξαφνικά το στρατόπεδο πλημμύριζε από απορρυπαντικά και ήδη ατομικής υγιεινής, οι τουαλέτες και οι θάλαμοι άστραφταν, οι φαντάροι ήταν φρεσκοκουρεμένοι, ξυρισμένοι και με σιδερωμένες στολές, τα όπλα γυαλισμένα, το φαγητό εκλεκτό και … ένα μπουκάλι κρασί σε κάθε τραπέζι. Οι υψηλοί επισκέπτες γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα ότι το καλοστημένο θέατρο δεν είχε καμία σχέση με τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στον στρατό και την καθημερινότητα που βιώνουν οι φαντάροι. Ως γνήσιοι πρωταγωνιστές όμως, κάρφωναν ένα χαμόγελο ικανοποίησης στο στόμα, έβγαζαν έναν δεκάρικο και έφευγαν…
