ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΒΕΡΔΟ

Το Σύνδρομο του Πάγκαλου 

Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας το βράδυ της Τετάρτης στην επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, είπε ότι «το ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων, που ταλαιπωρούν δέκα εκατομμύρια πολίτες με την βεβαιότητα ότι ο δημόσιος τομέας είναι ισόβιος, μας έφτασαν εδώ που μας έφτασαν».

Είμαι μία εκ των διαρκώς καθυβριζόμενων Δημοσίων Υπαλλήλων.

Υπηρετώ την Εκπαίδευση 12 χρόνια.Έχω αξιολογηθεί πολλάκις από τους μαθητές μου, τους συναδέλφους,τους προισταμένους μου, τις τοπικές κοινωνίες, όπου δούλεψα, ως τουλάχιστον επαρκής.
Δεν είναι δική μου ευθύνη που το Κράτος είναι ανίκανο, ως αμιγώς κομματικός μηχανισμός που είναι, να θέσει αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης και μάλιστα αδικούμαι απ΄αυτήν τη πρακτική.

Έζησα και δούλεψα 4 χρόνια στα Ψαρά που ο υπουργός αγνοεί κατά που πέφτουν.

Έχω δουλέψει πριν το Δημόσιο 16 χρόνια στον Ιδιωτικό τομέα όπου και σε όλες τις εργασίες που έκανα αξιολογήθηκα θετικά.
Πληρώνω κανονικά τους φόρους μου 30 χρόνια, δεν................

Δεύτερη χρονιά του Μνημονίου: Μεγαλύτερη εγκατάλειψη της δημόσιας εκπαίδευσης

ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ*

Οι κατεδαφιστικές παρεμβάσεις της πολιτικής που εφαρμόζουν η κυβέρνηση και η τρόικα στον χώρο της εκπαίδευσης θα αναδειχτούν με δραματικό τρόπο και τη νέα σχολική χρονιά. Ανακοινώθηκε πρόσφατα από την υπουργό Παιδείας ότι θα διοριστούν φέτος μόλις 600 μόνιμοι εκπαιδευτικοί στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Την ίδια στιγμή, όμως, αυτοί που προβλέπεται να συνταξιοδοτηθούν φτάνουν περίπου τις 11.000. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι το 2010 οι διορισμοί δεν ξεπέρασαν τους 2.800, ενώ οι συνταξιοδοτήσεις έφτασαν τις 11.500, διαπιστώνουμε ότι τη διετία (2010-11) εφαρμογής των Μνημονίων γίνονται 3.400 περίπου διορισμοί για να καλύψουν τα κενά που δημιουργεί η συνταξιοδότηση 23.000 περίπου συναδέλφων τους!!

Το γεγονός ότι θα γίνουν 600 μόνο διορισμοί φέτος σημαίνει ότι 2.500 περίπου εκπαιδευτικοί, που θα έπρεπε, με βάση τους νόμους, να έχουν διοριστεί από το 2010, θα παραμείνουν για έναν ακόμη χρόνο αδιόριστοι.

Ταυτόχρονα το πάγωμα των διορισμών συνδυάζεται με την προώθηση μεσαιωνικών συνθηκών εργασίας για τους εκπαιδευτικούς. Μετά τις συμβάσεις αναπληρωτών ΕΣΠΑ, που εφάρμοσε για πρώτη φορά πέρυσι η κυβέρνηση, τώρα οι άνεργοι εκπαιδευτικοί θα καλούνται να εργαστούν στο Δημόσιο, αλλά ως εργαζόμενοι σε ιδιώτη εργοδότη και στους Δήμους.

Σημαντικοί εκπαιδευτικοί τομείς υπάγονται στα προγράμματα «Κοινωνικής Εργασίας», καθώς η κυβέρνηση επιδιώκει να συμπεριλάβει και τον χώρο της εκπαίδευσης με δραστηριότητες και προγράμματα που τιτλοφορούνται ως υπηρεσίες φροντίδας, δράσεις για παιδιά και νέους, φροντίδα ατόμων με ειδικές ανάγκες, εξωσχολικά προγράμματα για μαθητές, οδική ασφάλεια μαθητών, σίτιση σε ολοήμερα σχολεία φτωχών περιοχών κ.λπ.

Διαβάστε το άρθρο στη σελίδα της εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ"...

Κοινοτοπίε​ς:Για τη νέα πρόταση νόμου για τη διοίκηση της εκπαίδευσης 10.000 μικροί δικτάτορες και μια άλλη πρόταση

Του Παναγιώτη Ντούλα

Αστυπάλαια, 12-05-2011

- «Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία»
Γιώργος Παπανδρέου, Οκτώβρης 2009

- «Τόση δημοκρατία έχουμε να δούμε από τη χούντα»
Σύνθημα στους τοίχους της Αθήνας 

Με τη νέα πρόταση νόμου για τη διοίκηση της εκπαίδευσης, το Υπουργείο καταργεί το πλαίσιο που όριζε ο 1566/85.

Τι ισχύει μέχρι τώρα (1566/85)

Ο ισχύων νόμος προβλέπει:
·         Κυρίαρχο και αποφασιστικό ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα, τις υπερωρίες, τα σοβαρά πειθαρχικά των μαθητών και κάθε σημαντική δραστηριότητα του σχολείου. Ο εκπαιδευτικός έχει, στα πλαίσια του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών, κάποια παιδαγωγική ελευθερία.
·         Συντονιστικό και όχι αποφασιστικό ρόλο του Διευθυντή, ο οποίος λειτουργεί ως primus inter pares(«πρώτος μεταξύ ίσων»), βοηθά και καθοδηγεί το Σύλλογο. Ο Διευθυντής δεν έχει τη δυνατότητα να επεμβαίνει στο παιδαγωγικό έργο ή να αξιολογεί(επιθεωρεί) τον εκπαιδευτικό. Ο Διευθυντής είναι, επίσης, υπεύθυνος για τα οικονομικά.
·         Πολλαπλά επίπεδα διοίκησης με διάκριση διοικητικών(Προιστάμενοι, Διευθυντές εκπαίδευσης, κ.ά.) και παιδαγωγικών(Σύμβουλοι) αρμοδιοτήτων.
Το πλαίσιο αυτό, κατ’ανάγκην συμβιβαστικό, αποτελεί δημοκρατική κατάκτηση και θεσμική αποτύπωση του εκπαιδευτικού κινήματος και του γενικότερου προοδευτικού ριζοσπαστισμού της Μεταπολίτευσης.

Τι θα αλλάξει-Η πρόταση του ΥπουργείουΑυτό το δημοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο έρχεται να καταργήσει το Υπουργείο, επικυρώνοντας και θεσμικά την υποχώρηση του εκπαιδευτικού κινήματος και την αλλαγή των συσχετισμών σε βάρος των εργαζομένων.
Δημιουργεί, λοιπόν, ένα κάθετο, ιεραρχικό σύστημα διοίκησης, αρμόζον με τις τρέχουσες αντιλήψεις του συρμού περί «management» (ούτε καν «administration»). Στην πραγματικότητα, το πλαίσιο αυτό αποτελεί ένα ακόμη πιο παρωχημένο, αντιδραστικό, τριτοκοσμικό μοντέλο από το παλιό των........

Ψηφιακό σχολείο και Πληροφορική

Γράφει η Τσιαβαλιά Φωτεινή

Ψηφιακό Σχολείο, Ψηφιακή τάξη, Ψηφιακό εκπαιδευτικό περιεχόμενο (e-books), Ηλεκτρονική διοίκηση της Εκπαίδευσης, Νέες Τεχνολογίες και τέλος οι περιβόητες ΤΠΕ (Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών), είναι μερικά προς υλοποίηση οράματα για την εκπαίδευση της νέας γενιάς αυτής της Χώρας.
Αλήθεια πως φαντάζει αυτή η πληθώρα όλων αυτών των νέων «εξελιγμένων» και συνάμα ακαταλαβίστικων μεθόδων μάθησης στους γονείς; Στους ανθρώπους που απέκτησαν διαφορετικές αρχές Παιδείας, σε αυτούς που συνέδεσαν την επιστήμη με τις ανθρώπινες αξίες, στους ιδεολόγους, στους μαχητές, στους δημιουργούς, στους κριτές της Γνώσης;

Η Επιστήμη της Πληροφορικής ως σημείο αναφοράς όλων αυτών καινούργιων στοιχείων που απαρτίζουν το Νέο Σχολείο, οφείλει να προστατεύσει τα παιδιά μας μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα του ψηφιακού κόσμου. Όσο περισσότερο εισβάλλει στη ζωή μας η τεχνολογία, τόσο πιο δύσκολη είναι η εξεύρεση εναλλακτικών τρόπων χρήσης της. Η Πληροφορική οφείλει να διδάξει την ουσία, την προσφορά αλλά και τους κινδύνους των Νέων Τεχνολογιών που επιτάσσει η σύγχρονη Παγκόσμια κοινωνία σε μια Ελλάδα που έπεται των εξελίξεων. 

   

Εν πρώτοις η ουσιαστική γνώση της δημιουργίας. Πως δημιουργούνται – υλοποιούνται όλα αυτά όπου καλούνται τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν και να εντάξουν στην καθημερινότητά τους;

Η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο ο άνθρωπος διατυπώνει συλλογισμούς, η κριτική σκέψη, η φαντασία, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, είναι βασικές συνιστώσες της αλγοριθμικής σκέψης, της σκέψης που επιβάλλετε να αποκτήσει ο κάθε μαθητής μπροστά σε ένα αυτοματοποιημένο σύστημα μάθησης. Δυστυχώς, το Νέο Σχολείο τείνει να.........   

Στις προσεχείς εκλογές να μετατρέψουμε την κρίση του συνδικαλισμού σε γεγονός αναστάσιμο, του Τάσου Χατζηαναστασίου

"αλγεινοτέρα ανδρί φρόνημα έχοντι η μετά του μαλακισθήναι κάκωσις"

Θουκυδίδης

Στις προσεχείς εκλογές για την ανάδειξη των αντιπροσώπων του κλάδου στο συνέδριο της ΟΛΜΕ παρουσιάζεται για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες ίσως, μια μεγάλη ευκαιρία: να θάψουμε οριστικά το νεκροζώντανο σαρκίο του μεταπολιτευτικού κομματικού συνδικαλισμού και να αναστήσουμε το χαμένο από καιρό συλλογικό μας ήθος.

 

ΝΑ ΘΑΨΟΥΜΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

 

Ο συνδικαλισμός όπως τον γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια είναι προ πολλού κλινικά νεκρός. Οι υποσχέσεις, η μεσολάβηση για κάθε είδους εξυπηρετήσεις ως εργαλείο προσέλκυσης ψήφων, η δίκην εργολάβου σχέση με την πολιτική, όλα αυτά που έτρεφαν ως τώρα ιδιοτελείς στρατηγικές ανέλιξης από τα ΔΣ σε διοικητικές θέσεις και συχνά και στην τοπική αυτοδιοίκηση ή σε βουλευτικούς θώκους, ούτε πείθουν ούτε μπορούν πλέον να πείσουν αφού τα μεν περιθώρια για ρουσφέτι έχουν στενέψει, η δε αξιοπιστία των κομματικών στελεχών έχει πέσει στο ναδίρ. Ο τύπος του «άντρα» συνδικαλιστή καριέρας, του κομματικού υπαλλήλου που επιβάλλεται με τα ντεσιμπέλ της φωνής με την οποία «μιλά στο πόπολο σαν το ναυαγοσώστη» έχει πλέον απαξιωθεί πλήρως στις συνειδήσεις των συναδέλφων. Η αποκρουστική του φιγούρα ωστόσο εξακολουθεί να περιφέρεται ανάμεσά μας σα ζόμπι και να τρέφεται από τις σάρκες του Δημοσίου. Γι’ αυτό τούτο το πτώμα που σαπίζει πρέπει να οδηγηθεί πάραυτα σε υγειονομική ταφή πριν δηλητηριάσει το υγιές σώμα της μεγάλης κοινότητας του εκπαιδευτικού κόσμου.

 

Δεν είναι όμως μόνο το ποιον και το ήθος των εκπροσώπων μας που μας πληγώνουν. Είναι η εδώ και χρόνια συμπαιγνία της «ηγεσίας» με τις πιο αντιδραστικές επιλογές του συστήματος που σήμερα αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο. Είναι η χρεοκοπία του μεταπολιτευτικού συνδικαλιστικού λόγου, «αγωνιστικού» και «για το καλόν του κλάδου» βεβαίως, για να καλύψει το...........

Σκέψεις για το Ενιαίο μισθολόγιο

Γράφει ο Νίκος Μπέκης*

Το τελευταίο διάστημα εντείνονται οι διαρροές, οι παντοειδείς φήμες, τα διάφορα σενάρια, ου μην αλλά, και οι «προτάσεις» για την δομή και το περιεχόμενο του ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ, που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τους δημόσιους υπαλλήλους, άρα και για εμάς τους εκπαιδευτικούς.
Εμείς, παραβλέποντας τις φήμες και τα σενάρια(ίσως, ενδεικτικά, αναφέρουμε ένα δικό μας), βασιζόμενοι στη λογική και χρησιμοποιώντας τα μέχρι στιγμής δεδομένα, θα εκφράσουμε ορισμένες σκέψεις για το κυοφορούμενο μισθολόγιο, όχι μόνο για να διαλύσουμε διάφορες αυταπάτες περί αυξήσεων στους χαμηλόμισθους (βλέπε εκπαιδευτικούς), ούτε για να δείξουμε ότι δεν τρώμε κουτόχορτο, αλλά, κυρίως, για να φανεί μια βαθύτερη πλευρά και ουσία του συστήματος αμοιβών της μισθωτής εργασίας, ιδιαίτερα στο δημόσιο, άσχετης ακόμα και με την κρίση ή και με την ΤΡΟΙΚΑ.
Ας ξεκινήσουμε απ’ το επίθετο «ενιαίο», που συνοδεύει το σχεδιαζόμενο νομοσχέδιο, τονίζοντας πως ούτε ενιαίο είναι, ούτε βέβαια στοχεύει «να άρει τις μισθολογικές  ανισότητες στο…………

9ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο της OΛΜΕ: Καταγγέλθηκε από τις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις - Κινήσεις ο πανάθλιος ρόλος του κυβερνητικού συνδικαλισμού

ΑΡΘΡΟ του Θανάση Τσιριγώτη*

Πραγματοποιήθηκε στις 7, 8, 9 Mαΐου στο Bόλο, το 9ο Eκπαιδευτικό Συνέδριο της OΛME με την παρουσία 250 συνέδρων, εκπροσώπων από την Kύπρο και Eυρ. Συνδικάτα. Tο 9ο Συνέδριο έγινε στη χρονική καρδιά της μεγαλύτερης και συντηρητικότερης επίθεσης που γίνεται ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία τα μεταπολιτευτικά χρόνια.

Δικαιώματα, κατακτήσεις που κατοχυρώθηκαν και θεσμοθετήθηκαν με αγώνες και αίμα, σφαγιάζονται στ’ όνομα των δανείων της κυβέρνησης Παπανδρέου με εντολή της EE για την εξυπηρέτηση των τραπεζιτών, εφοπλιστών, της Mέρκελ και του Σαρκοζί.

Θα περίμενε κανείς ότι τα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας και της εκπαίδευσης θάρχονταν στο προσκήνιο και θα φωτίζονταν ούτως ώστε ο εκπαιδευτικός κλάδος να βγει σοφότερος, ωριμότερος και πιο οπλισμένος.

Kάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Η ΠAΣK και ό,τι επηρέαζε προσπάθησε ανεπιτυχώς, βέβαια, να παρουσιάσει, ως κοινός πανάθλιος «πλασιέ», τις ιδέες τού υπουργείου Παιδείας. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να υπερακοντίσει το YΠEΠΘ μιλώντας και γράφοντας για μέντορες στο μόνιμο προσωπικό, για «συντονιστές», για μάνατζερ στα σχολεία! Φρίκη! Έφτασαν στο σημείο, πολιτικής κατάπτωσης, «επιστημονικής» πτώχευσης και ιδεολογικής μετάλλαξης να ακυρώνουν όλη την ιστορία του κλάδου μας στοχεύοντας στον AΣEΠ του 1998 επιδιώκοντας έτσι να «ξαναγράψουν την ιστορία».

Aπέτυχαν παταγωδώς! Aπέναντί τους υπήρξε μια αμήχανη παραπέουσα ΔAKE, ο εξαϋλωμένος Συνασπισμός και η απουσία του ΠAΜΕ. Όμως οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων - Συσπειρώσεων και Aγωνιστικών Kινήσεων, καθώς και πλήθος άλλων συνέδρων που ­ενδεχομένως- δεν ανήκαν σε κάποιο πολιτικό συνδικαλιστικό χώρο, όρθωσαν το ανάστημά τους.

O κυβερνητικός συνδικαλισμός, ο πατερναλισμός, οι μεταλλαγμένοι συνδικαλιστές ηττήθηκαν κατά κράτος. Eίναι χαρακτηριστικό ότι στο θέμα Oργάνωση - Διοίκηση - Eκπαίδευση το κείμενο απόρριψης συγκέντρωσε το 80% των υπογραφών της ομάδας.

H κερκόπορτα που προσπάθησαν ν’ ανοίξουν οι πράσινοι Iούδες έχει ­προς το παρόν­ κλείσει. Ωστόσο, σ’ ό,τι αφορά το εσωτερικό μέτωπο τίποτα δεν κρίθηκε ολοκληρωτικά. H κυβέρνηση Γ.A.Π. και το YΠEΠΘ έχουν ήδη αρχίσει τη σκληρή αποικοδόμηση στην παιδεία σε ό,τι άφησε όρθιο ο Σημιτικός εκσυγχρονισμός και η Kαραμανλική νεοφιλελεύθερη ρεμούλα.

 Tο κόψιμο μισθών - επιδομάτων, το νέο μισθολόγιο φτώχειας, οι συγχωνεύσεις σχολείων, το νέο λύκειο-φυλακή, η φοροεπιδρομή, η συμμετοχή στο ληστρικό πόλεμο στη Λιβύη, οι απολύσεις και η γενικευμένη ανεργία και άλλα «ων ουκ έστιν» αριθμός, ετοιμάζουν εργασιακό κολαστήριο. Δεν απαντιούνται ούτε με χωριστικές και φοβικές αντιδράσεις ούτε με γονυκλισίες. H καθεστωτική αριστερά και τα υποταγμένα συνδικάτα είναι δρόμοι προς αποφυγήν.

Tο 9ο συνέδριο μας ξανάδειξε το δρόμο. Oργάνωση, όραμα, προοπτική.

Ο Θανάσης Τσιριγώτης είναι μελος του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ και του συντονιστικού οργάνου του Εκπαιδευτικού Ομίλου / Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης

Καταδικάζουν τη νέα γενιά να ζει στην αμάθεια και την άγνοια

του Βασίλη Τσάμη

Από το http://pyrgos-news.blogspot.com/

Όπως ήδη γνωρίζουμε ο προϋπολογισμός του 2011 για την Παιδεία είναι μειωμένος κατά 22% σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2010. Σε πραγματικές τιμές σημαίνει 2 δις ευρώ λιγότερα..
Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα μειώσεων είναι η κατά 50% μείωση των δαπανών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και η μείωση στα κονδύλια για τις αποδοχές των εκπαιδευτικών κατά 25%, γεγονός που μεταφράζεται σε σημαντική μείωση των προσλήψεων και των διορισμών με ότι αυτό συνεπάγεται για την εύρυθμη λειτουργία των δημόσιων σχολείων.

Την τρέχουσα σχολική χρονιά,για παράδειγμα, ενώ τα κενά στη φυσική αγωγή είναι τετραψήφιου αριθμού το υπουργείο παιδείας έχει προσλάβει ελάχιστους εκπαιδευτικούς φυσικής αγωγής.

Αυτό όμως που δεν μπορεί να αντιληφθεί ο κοινός νους είναι το “γιατί” των περικοπών στην παιδεία. Μπορεί κάποιος να εξηγήσει τους λόγους ή τις σκοπιμότητες που επιβάλουν στην ελληνική κυβέρνηση να καταφύγει στην εύκολη λύση των περικοπών στις δαπάνες για την παιδεία, όταν είναι σχεδόν

«Κατάργηση Ολιγοθέσιων Δημοτικών Σχολείων για περιορισμό του κόστους εκπαίδευσης. Μύθοι και πραγματικότητα»

                                                                                                                              Ιωάννης Φύκαρης

Λέκτορας (υπό διορισμό)

Διδακτικής Μεθοδολογίας

Πανεπιστημίου Ιωαννίνων 

 01/12/2010

Το τελευταίο διάστημα και εξ αφορμής της βαθειάς οικονομικής κρίσης, την οποία διέρχεται η χώρα, γίνεται διευρυμένη συζήτηση για κατάργηση οργανισμών του άμεσου αλλά και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Στο πλαίσιο αυτό ακούγεται και πάλι πολύ έντονα η κατάργηση Ολιγοθέσιων Δημοτικών Σχολείων, τα οποία σύμφωνα με δημοσιεύματα στο ημερήσιο τύπο (Έθνος, 27-11-2010) ανέρχονται περίπου σε 300 για όλη τη χώρα, με έμφαση σε Ολιγοθέσια Δημοτικά Σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας.

 Στη συζήτηση αυτή τα κύρια επιχειρήματα, που αναπτύσσονται εστιάζουν στην άποψη ότι τα σχολεία αυτά είναι «ατροφικά», εξαιτίας του μικρού αριθμού μαθητών που φοιτούν σε αυτά και, επιπλέον- με έμφαση στα μονοθέσια-   κοστίζουν περισσότερο στο κράτος, αφού τα συνολικά έξοδα λειτουργίας τους (συντήρηση κτιρίων, αναλώσιμα υλικά, μισθοί δασκάλων) κατανέμονται σε λιγότερους μαθητές. Με βάση τα επιχειρήματα αυτά χαρακτηρίζονται τα Ολιγοθέσια Δημοτικά Σχολεία ως «αντιοικονομικοί και αναποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί οργανισμοί, αφού το υψηλό κόστος λειτουργίας τους παρέχει χαμηλό εκπαιδευτικό αποτέλεσμα».

Επί των επιχειρημάτων αυτών διατυπώνεται ο ακόλουθος αντίλογος, ο οποίος εδράζει σε έγκυρα και επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα της Παιδαγωγικής επιστήμης και έρευνας.

Καταρχήν το ζήτημα «αποτελεσματικότητα» στην παιδαγωγική και εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί μία πολυεπίπεδη και πολυσύνθετη κατάσταση, με πολλούς εμπλεκόμενους παράγοντες, εξατομικευμένα χαρακτηριστικά, διαφοροποίηση

Ωράριο εκπ/κών β' βάθμιας στην αβάθμια: άγνοια ή σκοπιμότητα;

Του Παναγιώτη Μπούρδαλα

Πολύ περίεργη είναι η εγκύκλιος του ΥΠΔΒΜΘ για το θέμα της διάθεσης εξ ολοκλήρου (αυτό δεν είναι διάθεση …) όσον αφορά το ωράριο διδασκαλίας. Πέρα από το γεγονός ότι θεωρούμε επικίνδυνη, αντιεργασιακή και αντιπαιδαγωγική την υποχρεωτική εξ ολοκλήρου μετακίνηση στην α/βάθμια εν όψει των σεναρίων στο δημόσιο (υποχρεωτικές μετατάξεις κλπ), υπάρχει πρόβλημα.

 

Το παρακάτω έγγραφο του Υπουργείου επιτείνει τη σύγχυση.

Ομιλεί για 21 ώρες, αλλά δεν αναφέρεται αν ισχύει για όσους έχουν έως 6 έτη εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας ή για όλους. Ως γνωστό το διδακτικό ωράριο στη δευτεροβάθμια είναι:

0-6 έτη: 21 ώρες

6-12: 19 ώρες

12-20: 18 ώρες και

20 και άνω 16 ώρες.

Γιατί επομένως ομιλεί για 21 ώρες η υφυπ. Κ. Χριστοφιλοπούλου; Βιασύνη στη γραφή, άγνοια ή σκοπιμότητα για όσους έχουν πάνω από 6 έτη προϋπηρεσίας; Η ΟΛΜΕ οφείλει να ζητήσει νέες εξηγήσεις.